De overheid past de eigen wetten niet toe...

Dit stuk hebben we aangeboden aan de kranten, maar die vonden het niet goed/interessant/belangrijk/nieuwswaardig genoeg om het te plaatsen.
Lang leve het internet....dan plaats ik het toch gewoon zelf.

Werken onder het wettelijk minimumloon: hoe de overheid de eigen wet niet toepast

            Het wettelijk minimumloon mag geen politiek instrument zijn.

 

De ambtelijke werkgroepen hebben laten zien wat wij in de praktijk al zien. Namelijk dat er steeds minder respect is voor misschien wel één van de belangrijkste wetten van ons land: de wet minimumloon (wml).

Het wml legt een belangrijke bodem in onze arbeidsverhoudingen en stelt dat werk in ieder geval moet (kunnen) leiden tot voldoende inkomen. Het is een teken van beschaving dat werkende mensen ook van hun werk kunnen leven.

Wat is er aan de hand? Naast de oprispingen van de werkgroepen die stellen dat het minimumloon wel 10 procent lager kan, is er al langer sprake van een aanval op het wml. De laatste kabinetten Balkenende hebben het voor elkaar gekregen dat er ónder het wml gewerkt kan worden, bijvoorbeeld in de sociale werkvoorziening (sw). Ja, echt waar; een overheid die z’n eigen wetten niet naleeft.

Veel mensen halen hun schouders erover op: het zijn arbeidsgehandicapten dus zij krijgen aanvulling via de bijstand omdat ze de productienorm niet halen die het wml rechtvaardigt. Niets aan de hand dus?!

Natuurlijk is er wel wat aan de hand. De norm van het wettelijk minimumloon is niet gesteld omwille van een minimale arbeidsproductiviteit, maar omwille van een minimaal bestaansrecht dat kan worden verkregen via werk. Dat bestaansrecht wordt nu aangetast.

Vooralsnog gaat het om werknemers met een handicap, Wajongers (jonggehandicapten) en sw-ers, of werknemers met een bijstandsuitkering. Voor Wajongers is dit al vanaf 1 januari 2010 aan de orde. Voor de sw-ers start binnenkort een proefproject waarin voor 2,5 jaar onder het wml gewerkt wordt. Voor mensen met een bijstandsuitkering (wwb) gelden ‘Work First’-trajecten of ‘participatieplaatsen’.  In beide gevallen is dan sprake van werken met behoud van de bijstandsuitkering. Dit kan tot wel vier jaar duren. Vier jaar werken onder het wml dus. Moet de werkgever dan altijd dat minimumloon betalen, ook als een arbeidsgehandicapte werknemer in economische termen het minimumloon niet terugverdient? Wat ons betreft wel. Maar het kan daarbij heel goed dat we als samenleving zeggen ‘goed dat je die plek biedt, jij krijgt daar een extra bijdrage voor’. Die subsidie gaat dan naar de werkgever. En de werkgever geeft de werknemer een gewone baan met een gewoon loon.

Abvakabo FNV hanteert het uitgangspunt van ‘Decent Work’. Dit houdt in dat werknemers moeten kunnen rekenen op een veilige werkplek, mogelijkheden om economisch zelfstandig een bestaan (en dus een fatsoenlijk inkomen) op te bouwen en doorgroeimogelijkheden hebben.

Het minimumloon lijkt in plaats van een waarborg op een inkomen te verworden tot een politiek instrument. Aan de ene kant wordt werken onder het minimumloon aanvaardbaar, aan de andere kant  geldt opeens een norm van 120% van het wml. Zo worden er eisen gesteld aan nieuwkomers. Zij moeten een inkomen hebben van tenminste 120 procent van het wml. Vreemd is het dan, dat diezelfde criteria niet gelden voor mensen met een arbeidshandicap. dan ligt de norm voor een zelfstandig economische bestaan opeens een stuk lager.

Het wettelijk minimumloon is geen politiek instrument wat naar wens van de politieke doelen ingezet kan worden. Het is een minimaal, en al vrij lage norm die het mogelijk maakt om te kunnen leven van je werk. Wij roepen de politieke partijen dan ook op om in de verkiezingsprogramma’s voor de Tweede Kamer hierover uitspraken te doen. Een eerlijke verdeling van werk en inkomen voor alle in Nederland werkenden moet het uitgangspunt zijn. De welvaart moet eerlijk verdeeld zijn en blijven, met een basis die voor iedereen geldt, en wordt nageleefd.

Kortom: Overheid bescherm het wettelijk minimumloon en leef je eigen wet na!

Jenneke van pijpen, vice-voorzitter Abvakabo FNV

Jose Meijer, landelijk bestuurder WSW Abvakabo FNV

en met dank aan Patricia van der Heijden en Janke Smit, beleidsadviseurs van Abvakabo FNV